Durf jij te mislukken? (0706)

Er is in onze maatschappij heel veel aandacht voor het creëren van succes. Het meest voor de hand liggend is maatschappelijk succes, in de vorm van een goede baan of een eigen bedrijf, met een goed salaris waarmee een mooi huis gekocht kan worden, evenals steeds weer nieuwe kleren, luxe eten en verre vakanties. Ook mensen in posities met veel invloed en macht worden bewonderd.

Succes heeft vaak een sterk economisch accent. Zo worden mensen in onze maatschappij pas succesvol geacht wanneer ze economisch zelfstandig zijn, dat wil zeggen dat ze niemand anders nodig hebben om hun eten en hun huis te betalen.

Daarnaast is er ook erkenning dat succes meer is dan materiële zaken. Een fijn gezin, goede relaties met familie, vrienden en je eigen buurt worden door veel mensen op waarde geschat. Al kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat in elk geval bij beleidsmakers dit laatste toch minder zwaar weegt dan het economische aspect.

Succes wordt vaak geassocieerd met het goed doen en gezegend te zijn. Je krijgt er erkenning door. Geen wonder dat mensen dat zo graag nastreven. En dat mensen vaak tegenover anderen willen laten zien hoe succesvol ze zijn. Soms zijn dat de collega's en de buren - maar in mijn praktijk zie ik ook vaak dat het belangrijk is voor mensen om hun vader of moeder te laten zien 'dat ze heus wel goed terecht gekomen zijn'.

Daarom is mislukken ook zo pijnlijk. Ben je dan niet goed genoeg? Heb je het verkeerde nagestreefd? Ben jij dat dubbeltje, dat z'n plaats moet kennen, in plaats van te proberen een kwartje te worden? Ik coach mensen regelmatig omdat ze op een of andere manier vastlopen, en dan zijn dit relevante maar pijnlijke vragen. Waarom ik, Heer?

De neiging is dan ook groot om de oorzaken van het mislukken buiten jezelf te leggen, gewoon om de pijn te verzachten. Je baas is onmogelijk, het economisch tij zit tegen, je partner heeft je bedrogen, ach, wat is er al niet mogelijk aan ellende. Het punt is alleen: je wordt er niet minder mislukt van.

Het enige wat echt de pijn verzacht, is stil te staan, echt stil te staan, bij waar je je nou zo aan vastklampt als het gaat om het nastreven van succes en het vermijden van mislukking. En als we daar in de coaching bij stilstaan, dan blijken het eigenlijk de ideeën te zijn over wat succes is die het struikelblok vormen. Ideeën zoals die hierboven zijn weergegeven en waarvan je weet dat anderen in jouw omgeving er ook zo over denken. Niet makkelijk om je daar aan te onttrekken!

De kern van de ideeën over succes is dat we zo graag willen geloven dat succes altijd een onderdeel is van Gods plan. Als je je laat leiden door de Heilige Geest, als je wandelt met God, dan zul je succesvol zijn, toch? Dan heb je een gelukkig huwelijk, dan heb je een happy family, dan ben je een gewaardeerde collega en stroomt je bankrekening steeds weer vol. Waarvoor zou je het anders doen, hm..?

Maar ... is dat wel zo? Als ik met cliënten hierover brainstorm dan komen we vaak tot de conclusie dat in de Bijbel God een kei is in het ten goede laten uitwerken van beroerde situaties ... en dat die beroerde situaties er aan bijdragen dat voor betrokkenen duidelijk wordt wat er aan schort. Er wordt een les geleerd zoals die op geen andere manier geleerd kan worden, lijkt het wel.

En dan lijkt het wel of God elke situatie alleen maar taxeert op de mogelijkheden om bij te dragen aan het uiteindelijke doel: Zijn liefde laten stralen op deze aarde, zodat Zijn Koninkrijk gestalte krijgt. Mislukking in onze aardse, maatschappelijke betekenis heeft geen betekenis voor God. God kan elke gebeurtenis en omstandigheid een zegen laten worden.

Bij ons mensen gaat dat niet zonder slag of stoot, ook bij mij niet. Het loslaten van je ideeën over wat jou een goed mens maakt is niet makkelijk. Erkennen dat iets mislukt is, blijft niet leuk, maar toch is het anders wanneer je de keuze hebt het zien als een kennelijk noodzakelijke gebeurtenis om je blikveld op Gods weg met jou te verbreden.

Wat ik nu doe, is proberen de zegen te zien in mijn huidige omstandigheden. Wat brengt het mij, wat ik anders niet zag, wat ik anders misschien niet zou leren? Het heeft wel iets van kijken naar je eigen blinde vlek, dat is dus niet altijd zo makkelijk.

En als me dat even niet lukt dan probeer ik, zo oprecht mogelijk, wat ik tegenkom op mijn weg te zegenen. Ook al zie ik niet waar het goed voor is, moge het vruchten voortbrengen. Het helpt om meer te gaan vertrouwen en dat is op zich al ontspannend.

Durf jij te mislukken? Veel zegen gewenst dan!

Carine Coehoorn

Copyright Carine Coehoorn. Je mag dit artikel of delen ervan overnemen onder voorwaarde dat je mijn naam en website www.coehoorncompany.nl erbij vermeldt. Ik stel het erg op prijs als je me dat even laat weten! (info@coehoorncompany.nl)