Vijf tips hoe je meer liefde op de werkplek krijgt.

Liefde is privé en werk is zakelijk ....

Veel mensen vinden dat liefde en werk niet met elkaar te maken hebben. Je bent verliefd op je partner, je houdt van je familie en vrienden. Werk is zakelijk, daar gaat het uiteindelijk toch om de targets en de cijfers. Natuurlijk, fijne collega's zijn belangrijk, maar het zijn niet je vrienden (verliefde collega's, dat is weer een heel ander chapiter, daar gaat deze nieuwsbrief niet over).

Maar werk zonder liefde leidt wel tot problemen
Wanneer liefde op het werk ontbreekt worden mensen nummers, worden beroepen taken, zijn winstcijfers belangrijker dan waarde hebben, leven we om de economie te dienen in plaats van onze medemensen, en worden we aan de kant gezet wanneer we een 'vlekje' hebben. En op kleinere schaal, meer in onze directe werkomgeving, betekent het dat we alleen contact onderhouden met collega's die 'nut' voor ons hebben, dat we ons eigen werk doen en ons niet druk maken over de problemen van collega's, laat staan van klanten en leveranciers, en dat we niet investeren in goede werkrelaties. Op individuele schaal betekent het meestal dat mensen hun plezier in werk verliezen, alleen nog werken voor het geld, minder goed werk afleveren dan ze kunnen, dat mensen vastlopen.

Zakelijk zou dus niet moeten betekenen: liefdeloos
Al had ik alle kennis van de wereld, de beste technologie, de mooiste producten, de meeste klanten, de grootste omzet, maar ik had de liefde niet, ik zou niets zijn. Deze wat vrije interpretatie van wat Paulus aan de Korinthiers schreef (1 Korinthiers 13: 1-3) laat wat mij betreft zien dat werk en liefde juist heel veel met elkaar te maken hebben. Paulus had heel goed van Jezus begrepen dat liefde boven alles gaat, dus ook boven de scheiding tussen werk en privé. Zonder liefde verliest werk haar zin.

Goed, meer liefde op het werk, maar hoe doe je dat dan?
Liefde op je werk heeft natuurlijk betrekking op heel veel niveaus. Het kan gaan over de passie voor je werk, zorg voor sociale structuren, eerlijke contracten, zorg voor milieu, en nog veel meer. Niet allemaal dingen waar we directe invloed op hebben, al is het steeds weer onder de aandacht brengen van deze zaken heel belangrijk. Maar wat kun je zelf doen, nu, elke dag, op je eigen werkplek?
Hou het eenvoudig. Als je de volgende simpele gedachte consequent toepast maakt dat een groot verschil: wat kan ik nu doen om deze plek of situatie mooier te verlaten dan toen ik er kwam?

Vijf tips om in het voorbijgaan elke plek of situatie mooier te maken dan-ie was
Je komt ergens, je bent er, je gaat vroeg of laat weer weg. De tijdsduur maakt niet uit, je kunt altijd wel iets positiefs, iets van waarde aan iedere situatie toevoegen. Vijf tips om je te inspireren:

1. Om te beginnen je eigen werkplek: heb je zorg voor de inrichting ervan?
Heb je er iets aan toegevoegd? Als jij weg zou gaan, ziet het er dan beter uit dan toen je kwam?
Ook als je baas geen geld (over) heeft voor mooie spullen, kun je er iets van maken. Een klant van mij moest met drie collega's werken in twee verveloze kleine kamertjes. Ze mochten de lamellen niet opendoen opdat externe klanten niet zouden zien hoe het er aan toe was. Samen hebben ze de verfkwast gepakt en de muren gesaust. Door het goed opgeruimd te houden, en met wat mooie posters aan de muur en een leuk plantje op tafel, werden het veel aangenamere werkplekken.

2. Ook andere ruimtes waar je komt kun je mooier verlaten dan je kwam:
door rommeltjes of zwerfvuil op te rapen en in de dichtstbijzijnde prullebak te doen, er te helpen de planten te verzorgen, of iets te geven waar de ruimte van opvrolijkt, zoals een poster of bloemen.
Ik ken iemand die altijd even het zwerfvuil oppakt dat terecht gekomen is tussen de parkeerplaats van zijn auto en de voordeur van het bedrijf, om het daar in de prullebak te gooien. Kleine moeite, en het maakt toch verschil.
En vroeger had ik een collega die vaak wat bloemen of takken uit haar tuin meenam om op het werk in een vaas te zetten, in onze kleine kantine. Geen creatieve hoogstandjes, maar regelmatig vers en met liefde in een vaas gezet. Zit je toch lekkerder te eten.

3. Wanneer je langs de receptie loopt, denk er dan eens (wat vaker) aan wat je kunt zeggen of doen om de dag van de receptioniste beter te maken.
Een glimlach schenken of gewoon iets aardigs zeggen. Je kunt jezelf erop trainen dat je iedere dag tenminste een iemand één welgemeend compliment geeft! Datzelfde geldt natuurlijk ook voor de kantine-medewerkers, de schoonmakers, en je collega's op kantoor en op de werkvloer.

4. Ook wanneer je een twee-gesprek hebt met een collega, of een vergadering of werkoverleg hebt kun je nadenken wat je kunt doen om iets positiefs toe te voegen.
Neem eens een keer koekjes mee, of zet bloemen neer in de ruimte waar de vergadering is. En ook wanneer er harde noten gekraakt moeten worden, kun je altijd zoeken naar positieve aspecten en die benoemen.
Zelf heb ik ervaren dat even gewoon echt luisteren al zo'n cadeautje is voor mensen. Zo gemakkelijk en het kost niks! Maar ik ben ook een fan van koekjes meenemen naar een vergadering. Met mijn zelfgemaakte havermoutstroopkoekjes heb ik al vaak goede sier gemaakt, erg lekker en ideaal aan het einde van de middag als iedereen wat gammel begint te worden. Zit de spirit er meteen weer in! (hieronder geef ik je het recept)

5. Soms is het moeilijk te bepalen wat voor positiefs je in kunt brengen.
Sommige situaties zijn gewoon lastig, zeker als je er zelf middenin zit. Wat mij dan wel helpt is om me voor te stellen dat Jezus naast me zit (of staat), dat hij mij en de ander(en) bezig ziet. Ik vraag me dan af wat Hij zou zeggen om de situatie te verbeteren. Probeer met Zijn liefdevolle blik te kijken. Vaak komt er dan wel een idee. Ik zal natuurlijk nooit weten of Hij dat inderdaad gezegd zou hebben als hij er echt zat, maar eigenlijk maakt dat niet uit. Je neemt even afstand en stelt je open voor het meest liefdevolle dat er in je opkomt, en dat is altijd beter dan de alternatieven.

Zo was ik eens als mediator betrokken bij een conflict tussen een werkgever en werknemer.
De werknemer gedroeg zich zodanig dat hij zich in de ogen van de werkgever onttrok aan zijn taken en daar niet op aanspreekbaar was. Ook in het mediation-traject zelf dreigden we door dit gedrag vast te lopen. Het was niet moeilijk om daardoor een hekel te krijgen aan deze werknemer. Bewust heb ik me toen afgevraagd hoe Jezus tegen deze man aan zou kijken, hoe Hij van hem zou houden, wat Hij zou zeggen. Door zo te kijken werd me duidelijk dat deze man meer psychologische hulp nodig had dan de werkgever kon bieden (middels coaching of iets dergelijks). Door dat te bespreken voelde de man zich gezien, en is hij dat op gaan pakken. Hierdoor werd de werknemer op een positief nieuw spoor gezet.

Maarre ..... voor wat hoort wat, toch?
Veel mensen zijn gewend goed bij te houden wat het 'rendement' is van hun 'investeringen'.
Ze willen heus wel moeite doen voor een ander, of voor een goede sfeer. Maar dan moeten die anderen dat wel op een of andere manier 'terugbetalen'. Voor wat hoort wat.

Zo is de liefde niet. Je kunt je voornemen om elke plek of situatie mooier achter te laten dan toen je er kwam,
los van of anderen dat ook doen. Misschien zal het soms niet opgemerkt worden door de omgeving. Toch is er altijd Iemand die het ziet.
Liefde is on-baat-zuchtig. Het gaat erom dat je zaait. Misschien valt het niet overal in goede aarde. Maar mijn ervaring is dat waar dat wel gebeurt, de oogst het 'verlies' meer dan goed maakt.

Copyright 2005 Carine Coehoorn. Je mag dit artikel of delen ervan overnemen onder voorwaarde dat je mijn naam en website www.coehoorncompany.nl erbij vermeldt.

nfo@coehoorncompany.nl
Recept voor havermoutstroopkoekjes

220 gram boter in een pan laten smelten.
125 gram bruine suiker, 1 snufje zout en 4 eetlepels stroop (of honing) toevoegen, op laag vuur goed doorroeren. Van vuur nemen, 400 gram havervlokken en 6 eetlepels bloem toevoegen en alles goed doorroeren. Het wat losse deeg op een ingevette bakplaat storten (of gebruik bakpapier) en uitstrijken tot een rechthoekige koek van 1 centimeter dik. In een voorverwarmde oven bakken op 175 tot 200 graden. Baktijd 10 tot 15 minuten. Iets laten afkoelen.
Nog net warm in vierkantjes snijden. Om je vingers bij op te eten!